| تبليغات | X |
امروز ساناز یه شعر نوشته بود که می خوام کاملش کنم :
تنهاییم را باتو قسمت می کنم سهم کمی نیست
گسترده تر از عالم تنهایی من عالمی نیست
غم آنقدر دارم که میتوانم تو را بر سفره هفت سینم بنشانمد
بنشینی غمی نیست
تقدیم به سانازم که با شنیدن اسم اون تمام قلبم به حرکت می ایسته
تا کشتی دل از روی ناودون قلبم عبور کنه
دوستت دارم ساناز
آیسودا یعنی بانوی ماه و آب - یعنی نور ماه - بانوی ماه و آب یعنی ساناز و نورماه یعنی خودم – امروز جواهری پیداکردم که احساس می کنم تقدیر با این که زندگیم رو ازم گرفت ولی من رو با یکی مثل خودم آشنا کرد با ساناز آیسودای یک و منم آیسودای دو - ساناز خیلی دوستت دارم .
چقدر این مجتبی کبیری آهنگ ساز مخالفش قشنه نمی دونم چرا هر موقع گوش میدم احساس می کنم راه نفس به عمق وجودی قلبم باز می شه .
هرچی مال منی ساز مخالف می زنی
خوابیدی بدون لالایی قصه
بگیر آسوده بخواب بی درد و غصه
دیگه کابوس زمستون نمی بینی
توی خواب گلهای حسرت نمیچینی
دیگه خورشید چهرت و نمی سوزونه
جای سیلی های باد روش نمی مونه
دیگه بیدار نمیشی با نگرونی یا با تردید بری یا که بمونی
رفتی هو آدمک ها رو جا گذاشتی
قانون جنگل و زیر پا گذاشتی
اینجا قهرن سینه ها با مهربونی
تو , تو جنگل که نمیتونستی بمونی
دلت و بردی با خود به جای دیگه
اونجا که خدا برات لالیی می گه
می دونم می بینمت یه روز دوباره
توی دنیایی که آدمک نداره
(( راستی چقدر خسته ام از این سرشناسهای عزیز ))
